Bazel, Zwitserland

Tja, ik ben er, ik kom nu naar huis!

27 augustus 2017 - Bazel, Zwitserland

Kort samen gevat is dit wel mijn reis.

Margot had mij vanmorgen met de mini naar Venlo gebracht, bob-yak in de auto, fiets er achterop. Mooi geregeld toch.

Rondom station Venlo een zooitje, veel Oost-Europese keelklanken met de nodige rotzooi voor het station. Dus gezellig koffie drinken zat er niet in. We een bijzonder afscheid.

Eenmaal in de trein begon de rust wat weer te keren, maar ook dit was van korte duur. Dit heeft betrekking op het overstappen. Van Venlo naar Düsseldorf.

In Düsseldorf naar Karlsruhe, van Karlsruhe naar Rastatt. Waren de eerste. Telkens de trein uit met fiets en aanhanger, alles aan koppelen dan voor de trappen er weer alles er af, trap naar beneden, weer aankoppelen, tot aan de trap naar boven voor het andere perron, trappen naar boven, alles weer aankoppelen, tot bij de trein, dan weer alles afkoppelen en de trein weer in.

In Rastatt moet iedereen er uit en zou je met bussen naar Baden-Baden kunnen. Maar dit geld niet voor Antonio en zijn Cornuyten. Dit deel fiets ik. In Baden-Baden staat nog net de sneltrein naar Bazel klaar.  Dat scheelde 1 uur reistijd met de planning. Maar deze zit mut vol, en dan te begrijpen dat er nog fietsen en een aanhanger mee moeten. Gelukkig heb ik een eigen stoel bij me, een soort gereserveerde plaats dus. Ik plant mij met mijn zetel midden in d’n hert. Terwijl iedereen op de grond zit of tegen fietsen of tassen aan hangt, heeft Antonio zijn eigen zetel.

Kort samen gevat een aardige onderneming waar bij ik regelmatig het shirt nat had.

De reden dat er tussen Rastatt en Baden-Baden geen treinen reden was veroorzaakt door dat men een tunnel onder het spoor had willen bore met een tunnelboor. Om de grond sterk te houden had men deze bevroren. Maar halverwege het boren onder het spoor, begon het fors en langdurig te regenen, waardoor de grond ontdooide en de hele tunnel in stortte. De tunnelboor zit nog in de blubber. Een langdurige kwestie dus. Lijkt we op een parkeergarage waarbij het dek instort!!!!!!

Mijn eerste reis Cornuyten:

In Venlo zaten ze al in de trein, maar ontmoete hen pas in Düsseldorf, John en Ingeborg Pijnenburg, uit Tilburg. Zij gaan fietsen van Bazel naar Venetië. De trip die ik samen met Wim en Iwe gedaan heb, maar dan omgekeerd.

John is werkzaam bij de belastingdienst in Tilburg en Ingeborg is werkzaam bij een zorginstelling en coördineert daar de interne opleidingen.

Hun verhaal is de rit Nederland- Venetië af te gaan maken, begin dit jaar hadden ze het eerste deel gedaan en nu dus het 2de deel. Hun motto is fijn fietsen en genieten van het mooie Zwitserland en een deel van Italië met dag etappes van 60 a 70km.

Bij rijdende op Avaghorn bikes, ook met Rohlhoff en riem. ( ook een Nederlandse top fiets) Zij kamperen niet maar doen BB of dergelijke aan. En Ja dus, volop te buurten. John en Ingeborg wisten alleen niet dat we er bij Rastatt er uit moesten, Met name Ingeborg moest toen wel even schakelen . Maar ook dat is goed gekomen.

Besloten werd om in Bazel samen eerst te eten en daarna ieder zijn eigen pad te kiezen.

En wat eet je als je in Zwitserland bent? Nou kom op… je weet het wel. Tuurlijk een Sweinensntizel mit eine großer Topf Bier.

Foto’s

4 Reacties

  1. Margot:
    27 augustus 2017
    Jipieeee je lievelings eten en drinken
  2. Pierre:
    27 augustus 2017
    Nou Ton dat zit erop. Vanaf morgen heerlijk genieten op de fiets en s' avonds in je tentje.
    Veel fietsplezier.
  3. Guus:
    28 augustus 2017
    Ja inderdaad midden in "d'n hert" maar dat is normaal want de deugd zit toch altijd in het midden???
    Je bent er en de start is prima met schnitzel und ein grosses bier...
    Vandaag je 1e fietsdag dus heel veel plezier en geniet....
  4. Koen:
    28 augustus 2017
    Top begin Ton maar geniet er van

Jouw reactie